hfdst.4 vasthouden en loslaten

Als een kerk opnieuw begint,
hfdst. 4 e.v.: Vasthouden en loslaten

Nieuwe kerken moeten hun eigen weg kunnen gaan. Een oud adagium daarin is:
self-supporting, self-governing en self-extending (komt bij Henri Venn vandaan en wordt ondersteund in het nieuwe rapport van de Church of England ‘Mission shaped church’).
Maar Kraemer ‘The Christian message in a non-christian world’ had daar zijn vragen bij.
In het NT zien we vaak dat gaven gedeeld worden. Zelfstandigheid wordt dan niet afgemeten aan financiële onafhankelijkheid, maar aan het vermogen om de ontvangen gaven vruchtbaar te maken in de sociale en oecumenische context.
Het gaat ook om geestelijke zelfstandigheid als kenmerk van een gezonde kerk. Als een kerkplanting direct al financieel zelfstandig moet zijn, dan kan de nadruk daar te zeer op komen te liggen. Het is goed om te zoeken naar ‘moneyless techniques’, bijv. de inzet van onbezoldigde krachten.

Het doel is nooit het stichten van een nieuwe kerk. Het gaat om Gods bevrijdende werk in de wereld in het licht van het komende Rijk. In die beweging van God naar de wereld ontstaan christelijke gemeenschappen die leven en bewegen om het perspectief van het komende Rijk. Kerkplanting heeft niet als einddoel een gevestigde kerk, maar het gaat om een wordende kerk, om emerging church, die haar vervulling vindt in het Koninkrijk.